میخوابم!کاشکی بارون بیاد دلواپسم شی،نه...میدونم واسه تو فرقی نداره،ولی جا خواب من خیس

میشه وقتی،بارون توی خیابونا میباره،توی این آسمون به این بزرگی،ای کاش ستاره من میدرخشید،اگه

با این سرو وضع فکرت هستم،واسه ات افت داره میدونم ببخشید

تو چه سان میگذری غافل از اندوه درونم

بی من از کوچه گذر کردی و رفتی،بی من از شهر سفر کردی و رفتی

قطره ایی اشک درخشید به چشمان سیاهم،تا خم کوچه به دنبال تو لغزید نگاهم

تو ندیدی،نگاهت هیچ نیافتاد به راهی که گذشتی

چون در خانه ببستم،دگر از پای نشستم،گویا زلزله آمد،گویا خانه فرو ریخت سر من

بی تو من در همه ی شهر غریبم،بی تو کس نشنود از این دل بشکسته صدایی

بر نخیزد دگر از مرغک پر بسته نوایی

تو همه بود و نبودی،تو همه شعر و سرودی،چه گریزی ز بر من که ز کویت نگریزم

گر بمیرم ز غم دل با تو هرگز نستیزم

من و یک لحظه جدایی نتوانم نتوانم بی تو من زنده نمانم.....

اش را درک نکرد و همه در پی گرگ بودند در این میان فقط گرگ فهمید که چوپان تنهاست.......